counter create hit The Alexander Pushkin Collection: Six Works in One Volume (Boris Godunov/Eugene Onegin/Marie, A Story of Russian Love/The Daughter of the Commandant/The Queen of Spades/The Shot) (Halcyon Classics) - Download Free eBook
Ads Banner
Hot Best Seller

The Alexander Pushkin Collection: Six Works in One Volume (Boris Godunov/Eugene Onegin/Marie, A Story of Russian Love/The Daughter of the Commandant/The Queen of Spades/The Shot) (Halcyon Classics)

Availability: Ready to download


Compare
Ads Banner

30 review for The Alexander Pushkin Collection: Six Works in One Volume (Boris Godunov/Eugene Onegin/Marie, A Story of Russian Love/The Daughter of the Commandant/The Queen of Spades/The Shot) (Halcyon Classics)

  1. 4 out of 5

    classic reverie

    I plan on reading his stories from here and post my review under the titles. Having only read a short story so far and that not having typos and this being very navigational looks quite promising.

  2. 5 out of 5

    Gijs Van Engelen

    De novellen in verzen (vooral Jevgeni Onegin) zijn onverwacht leuk en gezellig, en de verhalen en korte toneelstukken zijn ook super. Boris Godoenov en de gedichten vallen wel wat tegen. Al met al begrijpelijk dat Poesjkin als founding father van de Russische literatuur wordt gezien.

  3. 5 out of 5

    Sini

    Meestervertaler Hans Boland heeft zo'n beetje het hele werk van Alexandr Poesjkin vertaald. In "De canon" heeft hij Poesjkins hoogtepunten verzameld: een flinke hoeveelheid gedichten, een ruimte selectie aan proza, een aantal novellen én een roman in verzen, een drietal toneelstukken, en enkele sprookjes. Ik was 900 bladzijden lang flabbergasted. Ik las eerst Poesjkins meesterstuk "Jevgeni Onegin", waarover ik al een apart jubelstukje geschreven heb: dat vond ik een ongelofelijk swingende roman Meestervertaler Hans Boland heeft zo'n beetje het hele werk van Alexandr Poesjkin vertaald. In "De canon" heeft hij Poesjkins hoogtepunten verzameld: een flinke hoeveelheid gedichten, een ruimte selectie aan proza, een aantal novellen én een roman in verzen, een drietal toneelstukken, en enkele sprookjes. Ik was 900 bladzijden lang flabbergasted. Ik las eerst Poesjkins meesterstuk "Jevgeni Onegin", waarover ik al een apart jubelstukje geschreven heb: dat vond ik een ongelofelijk swingende roman in verbluffend virtuoze verzen. Daarna las ik de rest van de bundel, en werd vrolijker en vrolijker en vrolijker. Bij "Jevgeni Onegin" werd ik vooral verbluft door de wijze waarop Poesjkin alle plot- en karakterontwikkeling vorm geeft in ongehoord elegante en gecomprimeerde verzen, en door de ongelofelijke vaart en Schwung die de roman daardoor krijgt. Ziehier bijvoorbeeld hoe afgrondige liefdeswanhoop, waar een normale prozaïst toch wel een hele pagina over zou uitweiden, door Poesjkin wordt samengebald in slechts enkele poëtische regels: "Nee, heviger en feller gloeide/ De hartstocht die vanbinnen broeide./ Zij sliep niet meer, zag bleek en grauw,/ En alles smaakte laf en flauw./ Zij had de wereld afgezworen./ Geen glimlach overtoog haar mond/ En als een loze klank verzwond/ Haar frisse jeugd. Zij ging verloren/ Als 's morgens vroeg het zonnelicht:/ Een storm steekt op, de lucht trekt dicht". Tot mijn stijgende verbazing hebben Poesjkins gedichten en novellen in verzen echter een vergelijkbare elegantie en vaart. En een vergelijkbare rijkdom aan verschillende stemmingen, uiteenlopende taferelen en verrassende wendingen. Het fabuleuze "De bronzen ruiter" bijvoorbeeld begint als een ode, waarin met prachtige regels wordt geschetst hoe Peter de Grote het statige Petersburg heeft laten verrijzen uit moeras, slib en mossen. Het visionaire gehalte van die onderneming krijgt volop vorm in zinnen als: "Vlak aan de waterwoestenij/ Stond Hij. Zijn geest vloog frank en vrij/ Naar verten […]". En in zinnen als "Een eeuw verstreek. Verrezen was/ Een middernachtster: in wat duister/ En vocht geweest was, kaal moeras,/ Stond nu een stad vol trotse luister". Voorwaar, hier wordt toch wel even heel meeslepend de triomf bezongen van Peters geest op de Russische moerassige materie en op de ongevormde natuur. Daarna echter wordt in ongelofelijk spectaculaire verzen beschreven hoe Petersburg eeuwen later overstroomt, en hoe de luister van dit Petersburg door de natuur wordt verzwolgen. Wat eerst een ode leek verandert in zijn totale tegendeel: een bijna surrealistische nachtmerrie, vol spookachtige taferelen. Waarin Peter de Grote, in het begin nog een verheven "Hij", later ineens optreedt als kolossaal tot leven gekomen standbeeld dat de hoofdpersoon achterna zit en naar het leven staat. Wat een waanbeeld kan zijn van die hoofdpersoon, maar ook een symbool van de groteske nachtmerrie die Petersburg op dat moment is, En door die totale verandering van genre en toon wordt die spookachtig surrealistische nachtmerrie nog intenser dan hij op zichzelf al is. Plus dat deze novelle in verzen daardoor des te krachtiger klinkt als een protest tegen machthebbers als Peter de Grote en hun mateloze ambities. Hoe glorieus en visionair die ambities soms ook zijn mogen. Misschien is "Jevgeni Onegin" voor mij nog steeds Poesjkins hoogtepunt. Maar "De bronzen ruiter" vond ik bijvoorbeeld ook prachtig. Net als veel van Poesjkins andere novellen en sprookjes in verzen, en veel van zijn gedichten. Jubelen moet ik bij regels als: "Gezegend wie is uitverkoren/ Voor verswellust en denkgenot,/ Wie leeft voor schoonheid en ontroering/ En wie van licht en pracht geniet,/ Wie jouw vervoering hoort en ziet/ En haar beantwoordt in vervoering.". Ook in andere gedichten is deze jubel- deze "verswellust", dit "denkgenot"- op enorm aanstekelijke wijze voelbaar. Ook in de meest gedesillusioneerde verzen, omdat de desillusie daarin zo enorm elegant en welluidend wordt verwoord. En door de vele wendingen en stemmingen in die verzen. Het prachtige "Gabrielslied" bijvoorbeeld zit vol Bijbelse beelden en vol erotiek, waarbij Satanische verlokkingen en Paradijselijke dromen op fascinerende wijze versmelten, vol hunkerende angst en angstige hunkering. Wat mij als lezer op heerlijke wijze voor een raadsel stelt. Het magistrale gedicht ‘De profeet’ bijvoorbeeld zou je kunnen lezen als geïdealiseerd of gedroomd zelfportret (de dichter als profeet, en zo), maar is door de dubbelzinnigheid van zijn suggestieve beelden ook een soort evocatie van de onbevattelijke grootsheid en de onbevattelijke tragiek van de Profeet. Dus van de radicale vreemdheid van de Profeet, onthecht van de wereld en normen van de normale mens. Ik raak kortom niet uitgepraat over Poesjkins verzen. Maar ook niet over de rest van zijn werk. Zo vind ik "Boris Godoenov" verbluffend leesbaar en meeslepend: een toneelstuk vol irrationele tirannenmoord, waarin de behoorlijk moordlustige en door innerlijke demonen geplaagde tsaar Boris verslagen wordt door een charlatan die alleen maar speelt dat hij een tsaar is. Dat tovert Poesjkin ons voor ogen in een reeks van ongelofelijk snelle wisselingen van scenes en decors, wat deze tragedie een fascinerende ademloosheid geeft die mooi past bij de zo irrationele inhoud. Ook Poesjkins novellen las ik met rode oren, net als zijn korte roman "De kapiteinsdochter". Dat is om te beginnen een ongelofelijk intrigerende en kleurrijke avonturenroman, een page turner van jewelste. Bovendien staat hij bol van de bizarre plotwendingen, die mij ondanks hun zo bizarre karakter toch helemaal meesleepten, puur door Poesjkins swingende stijl. Bovendien, "De kapiteinsdochter" is doordesemd van oorlogsgeweld en wrede chaos, wat door die bizarre wendingen extra voelbaar wordt gemaakt. Even voelbaar als de onwaarschijnlijke vriendschap van de hoofdpersoon voor de barbaarse Poegatsjov: een charlataneske en zeer gewelddadige rebellenleider, die met een vreemd soort opgewekte berusting zijn eigen ondergang tegemoet gaat. Volkomen ongelofelijk dat ook maar iemand vriendschap zou kunnen voelen voor zo'n man, hoe kleurrijk hij ook is, maar Poesjkin liet mij dit geloven. Zoals hij mij ook helemaal liet geloven in de spookachtige taferelen in "Schoppenvrouw", waarin iemand volkomen ten onder gaat aan zijn eigen door waanzinnige geldlust opgeroepen demonen. En zoals hij mij helemaal vrolijk maakte met "Het schot", een verhaal dat draait om twee duels met één feilloze schutter, duels vol wraaklust, waarin echter geen druppel bloed vloeit. Zodat etiquette, vorm en elegantie in dit verhaal op overtuigende wijze triomferen. Terwijl de demonen en het irrationele weer op heel overtuigende en elegante wijze triomferen in "Schoppenvrouw", dat dus veel duisterder is dan "Het schot" maar net zo elegant. Poesjkin wordt de Mozart van de Russische literatuur genoemd. En hij geldt in eigen land als minstens de evenknie van Tolstoj, Dostojevski, Tsjechov. Ik wou dat eerst nooit geloven. Maar nu wel!

  4. 5 out of 5

    Jorge Borrani

    I'm not a fan of poetry but the short novels are very good.

  5. 5 out of 5

    Phillip

    3.25 / 5.0 Tough slog. Enjoyed prose short stories more than poetry. Translation of Eugene Onegin was awkward. unnumbered pages made slow reading parts seem even longer. Glad I read it for its insights into Russian psyche.

  6. 5 out of 5

    marianne

    Mozart et Salieri Pièce de théatre long d’un acte, qui est lui-même composé de quatre courtes scènes dans lesquelles Salieri, compositeur de la cour d’Autriche et qui a fait de sa vie l'étude de la musique, dévoile le secret de sa jalousie pour Mozart et ensuite parvient à l’empoisonner. Ce fut ce petit acte qui lança d’abord la pièce Amadeus de Peter Shaffer et ensuite le scénario du film de Milos Forman, qui travailla avec Shaffer pour l’adaptation cinématographique du filme. Une petite pièce d Mozart et Salieri Pièce de théatre long d’un acte, qui est lui-même composé de quatre courtes scènes dans lesquelles Salieri, compositeur de la cour d’Autriche et qui a fait de sa vie l'étude de la musique, dévoile le secret de sa jalousie pour Mozart et ensuite parvient à l’empoisonner. Ce fut ce petit acte qui lança d’abord la pièce Amadeus de Peter Shaffer et ensuite le scénario du film de Milos Forman, qui travailla avec Shaffer pour l’adaptation cinématographique du filme. Une petite pièce délicieuse. La Dame de Pique Nouvelle bien développée et j’oserai même dire qu’elle est quasiment parfaite. Pouchkine nous enveloppe d’abord dans l’intrigue d’une comtess qui connaîtrait le secret pour gagner au jeu…. il s'agit d’une combinaison secrète de trois cartes qui permettent de gagner à chaque coup. Un soldat allemand ne peut résister à l’intrigue et en arrive à une véritable obsession. D’abord il séduira la demoiselle de compagnie de la comtesse pour pouvoir s’approcher d’elle. Puis les choses se compliquent. Histoire saisissante. J’ai adoré. Poésie Mouais. Ca n’est pas ma tasse de thé, comme on dit. Autant que les nouvelles de Pouchkine paraissent être réellement vivantes, riches, émouvantes…. sa poésie m’est trop littéraire et m’a laissée totalement indifférente. La fille du capitaine C’est l’histoire romanesque d’un jeune militaire qui se retrouve au milieu de la révolte des Cosaques alors qu’il tombe amoureux de la fille du capitaine de la garnison où il a été envoyé. Pouchkine nous transporte dans les steppes Russes, au beau milieu de l’hiver, parmis les Cosaques rebelles… superbe histoire avec des personnages très riches. Les traductions sont de Mérimée et Dumas - je n’ai rien à leur reprocher et j’ai plutôt apprécié que ces deux messieurs et Pouchkine furent contemporains. Par contre, l'édition elle-même comporte plusieures fautes d’orthographe et de typographie. Pas très grave, mais on s’attend tout de même à mieux.

  7. 4 out of 5

    Mb

    Es sind NICHT alle Werke Puschkins hier versammelt! Ruslan und Ludmilla zum Beispiel fehlen!

  8. 5 out of 5

    sabine

  9. 5 out of 5

    Nelly Engelhardt

  10. 5 out of 5

    stephen corrigan

  11. 5 out of 5

    Jamie Catto

  12. 5 out of 5

    Paolo PP

  13. 5 out of 5

    CS McVeigh

  14. 4 out of 5

    Anush Yeghiazaryan

  15. 5 out of 5

    Nop

  16. 5 out of 5

    axel petzold

  17. 5 out of 5

    Vesna

  18. 5 out of 5

    Norma

  19. 5 out of 5

    Jim Blyth

  20. 4 out of 5

    Garth

  21. 4 out of 5

    Rossella

  22. 5 out of 5

    Marie

  23. 4 out of 5

    M

  24. 5 out of 5

    Pedro Santos

  25. 4 out of 5

    Elsevire

  26. 5 out of 5

    Kevin A.

  27. 5 out of 5

    Aicha

  28. 4 out of 5

    Alanna-senka Vhj

  29. 5 out of 5

    Kent Lyman

  30. 5 out of 5

    Ella

Add a review

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Loading...
We use cookies to give you the best online experience. By using our website you agree to our use of cookies in accordance with our cookie policy.